Andrzej Wierzbicki

konspekt wykładu z genetyki ogólnej

wykład 3 „Jaka jest natura genów”

 

Analiza statystyczna wyników krzyżówek – test chi-kwadrat

-sprawdzenie czy wynik jest zgodny z zakładanym rozkładem

-jak biolodzy robią analizę statystyczną

-hipoteza zerowa: uzyskane dane nie odbiegają znacząco od założonego rozkładu

-współczynnik chi-kwadrat

-odczytanie istotności statystycznej z tabeli

            -prawdopodobieństwo, że wynik odbiega od rozkładu przez przypadek

-mała wartość chi-kwadrat , nie odbiega od założonego rozkładu

-duża wartość chi-kwadrat – odbiega od założonego rozkładu

-stopnie swobody – liczba niezależnych zmiennych

-sprawdzenie istotności statystycznej wyników Mendla

            -6022/2001

            -wynik nie odbiega od rozkładu 3:1 – odstępstwo jest przypadkowe

            -gdyby było 4552/3471 to by znacząco odbiegał – odstępstwo nieprzypadkowe

-sprawdzenie czy wyniki z zadania o kukurydzy pasują do przewidzianego rozkładu

            -9:3:3

            -chi-kwadrat 0,37 – nie odbiega, odstępstwo przypadkowe

            -mogliśmy wyciągnąć wniosek jak wtedy

-ustalenie sprzężenia i odległości między genami – krzyżówka cP/Cp x cp/cp

            -krzyżówka wsteczna

            -czy geny są sprzężone, czy odchylenie od rozkładu jest przez przypadek?

            -P < 0,001 – odstępstwo nie jest przez przypadek, są sprzężone

            -11% rekombinantów – 11 cM

-znamy odległość między genami i zależność między nimi (5 cM, spełniają tę samą funkcję)

            -ile roślin wysiać aby otrzymać 10 roślin białych?

            -jeśli jest choć jeden jest allel dominujący – czerwone, aabb białe

            -rozpiska gamet

            -częstość gamet wyliczona z częstości rekombinacji

            -ab występuje z 2,5%

            -aabb – 2,5% * 2,5% = 0,000625

            -10/0,000625 = 16000 nasion trzeba wysiać

 

Jaka jest fizyczna natura genów?

-dotychczasowa droga zrozumienia natury dziedziczności

            -informacja dziedziczna ma naturę dyskretną

            -cechy dziedziczą się zgodnie z prawami Mendla

            -geny są na chromosomach (sprzężenie i rekombinacja)

-czym dokładnie są te geny?

-musi być osobna materia dziedziczna – cechy są przekazywane przez komórki płciowe, które nie mają cech dojrzałego organizmu

-droga od chromosomów do cząsteczki chemicznej

            -mutacje to fizyczne zmiany w genach

                        -mutacje pojawiają się bardzo rzadko

                        -Morgan długo szukał

                        -JH Muller – promienie X indukują mutacje

                        -ogromnie znaczenie praktyczne

                                    -mutageneza

                                    -zrozumienie zagrożeń związanych z promieniowaniem

-pokazało jednoznacznie, że geny są w cząsteczkach chemicznych, które ulegają uszkodzeniu przez promieniowanie

-geny są zapisane w jakiejś substancji chemicznej

            -obecna w jądrze komórkowym i chromosomach

            -wystarczająco złożona, żeby zawierać w sobie mnóstwo informacji

            -substancje nieorganiczne i proste organiczne odpadają

            -wchodzą w grę białka i kwasy nukleinowe

            -co jest nośnikiem genów (DNA jest czynnikiem transformującym Pneumococcus)

                        -Pneumococcus – bakteria wywołująca zapalenie płuc u ssaków

-transformacja Pneumococcus – wykorzystując to zjawisko ustalono, w jakiej substancji chemicznej są geny

-różne szczepy:

-I, II, III etc. szczepy o różnych antygenach powierzchniowych

-patogenne (S) duże komórki, wytwarzają otoczkę śluzową chroniącą przed układem odpornościowym

-niepatogenne (R) mutanty pozbawione otoczki śluzowej, niezdolne do wywoływania choroby

-S mutuje w R i bardzo rzadko zachodzą rewersje R do S

-nigdy nie zachodzi zmiana typu I na II etc.

                        -sprawdzenie, jaka substancja chemiczna transformuje

                                    -zabicie bakterii IIIS

                                    -chemiczne oczyszczenie polisacharydów, białek i DNA

                                    -mieszanie ze szczepem IIR

                                    -tylko DNA transformuje IIR do IIIS

                                    -a więc geny są w DNA

-w 1944 roku przyjęto to ze sceptycyzmem, dopiero następny eksperyment przekonał wszystkich

            -fag T2 – wirus atakujący Esherichia coli

            -składa się z DNA i otoczki białkowej

            -wyznakowanie DNA 32P i otoczki białkowej 35S

                        -P w DNA dużo, w białkach prawie nie ma

                        -S w białkach dużo, w DNA nie ma

                        -hodowla na radioaktywnym źródle

            -zakażenie bakterii wyznakowanymi fagami

            -adsoprcja na bakteriach (widoczna pod ME)

-homogenizacja – otoczki białkowe odpadają od bakterii, 35S uwalnia się do pożywki

-32P pozostaje w bakteriach – DNA został wprowadzony do bakterii

-fagi replikują i uwalniają się z bakterii

-tylko DNA jest niezbędny do replikacji faga

-materiał genetyczny faga jest w DNA

                        -dlaczego ten eksperyment wszystkich przekonał?

-genetyka fagów była intensywnie badana od pewnego czasu i były uznane za wiarygodny model badawczy

-pokazano mutagenezę i rekombinację – identyczną jak w wyżaszych organizmach

-od 1944 do 1952 roku wykazano, że struktura DNA jest wystarczająco złożona aby kodować informację genetyczną

            -co robią geny? (geny kodują białka)

                        -pierwszy pomysł – alkaptonuria

                                    -Archibald Garrod 1902, angielski lekarz

                                    -choroba genetyczna człowieka

-ciemne zabarwienie moczu, nadmiar pewnej substancji (homogenistic acid)

-w tym czasie odkryto enzymy

-hipoteza, że pacjenci mają mutację w genie kodującym enzym rozkładający tę substancję

-gen koduje enzym, gen koduje białko

-hipoteza wyprzedziła epokę o 40 lat

                        -genetyka Neurospora (hipoteza jeden gen-jeden enzym)

                                    -grzyb bardzo dogodny w hodowli

-łatwo prowadzić mutagenezę i znajdywać mutanty niezdolne do wzrostu bez jakiejś substancji (auksotrofy)

            -rosną w pożywce pełnej

            -nie rosną w pożywce minimalnej

            -rosną w pożywce minimalnej + coś

-przez większość życia haploidalna – genotyp = fenotyp

-tworzy heterokarion

-grzybnia z dwoma rodzajami jąder komórkowych

-zachowuje się jak diploid

-można robić testy komplementacji

-różne geny – rośnie

-jeden gen – nie rośnie

                                    -wyizolowano szereg auksotrofów niezdolnych do wzrostu bez argininy

                                    -analiza komplementacji -> trzy grupy komplementacji, trzy geny

-wiadomo, że arginina powstaje z cytruliny, cytrulina z ornityny, ornityna z prekursora

-mutant 1 (arg-e) rośnie na cytrulinie, ornitynie i argininie – mutacja w genie kodującym enzym zamieniający prekursor w ornitynę

-mutant 2 (arg-f) rośnie na cytrulinie i argininie, nie rośnie na ornitynie – mutacja w genie kodującym enzym zamieniający ornitynę w cytrulinę

-mutant 3 (arg-g) rośnie na argininie, nie rośnie na cytrulinie ani ornitynie - mutacja w genie kodującym enzym zamieniający cytrulinę w argininę

                        -anemia sierpowata

                                    -choroba genetyczna – anemia i odporność na malarię

-Pauling (1949): mutacja powoduje zmianę struktury jednego białak – hemoglobiny

-jeden gen – jedno białko, mutacje powodują zmiany w sekwencji białek

-później opisano szereg mutacji w hemoglobinie

-Linus Pauling – słynny biochemik/biofizyk, ustalił pierwszą strukturę białka (hemoglobiny), Nobel z chemii i pokojowy za protesty przeciwko próbom jądrowym (syndrom naukowców w służbie „pokoju” – Nirenberg i SDI)

-struktura DNA

            -DNA koduje geny, ale jak?

-poznanie struktury – klucz do zrozumienia sposobu funkcjonowania DNA i mechanizmu chemicznego będącego podłożem dziedziczności

            -dostępność metod krystalograficznych – dyfrakcja promieni X

            -ustalenie struktury białek

-co było wiadomo o DNA

-polimer złożony z cząsteczek deoksyrybozy, reszt fosforanowych i zasad azotowych (purynowych i pirymidynowych)

-grupa fosforanowa jest połączona z rybozą, a ta łączy się z zasadą azotową

            -zasada plus ryboza to nukleozyd

            -nukleozyd plus grupa fosforanowa to nukleotyd

-grupy fosforanowe przyłączone są do węgli 5’ i 3’ deoksyrybozy, naprzemiennie występujące grupy fosforanowe i deoksyrybozy tworzą szkielet cząsteczki

-zasady azotowe są przyłączone do węgla 1’ deoksyrybozy i odstają na bok

            -pytanie: jak to wszystko układa się w przestrzeni?

                        -Watson i Crick zaproponowali wyjaśnienie

                                    -zgodne z dostepnymi danymi

                                    -atomy mieszczą się w przestrzeni

                                    -struktura wyjaśniła funcję

                        -przesłanki, które doprowadziły Watsona i Cricka do struktury DNA

                                    -proporcje AT i GC są stałe

-cząsteczka ma układ helikalny i składa się z więcej niż jednego łańcucha polinukleotydowego

-struktura jest stanilizowana przez wiązania wodorowe

-cząsteczka DNA składa się z dwóch nici polinukleotydowych, układ antyrównoległy

-nici oddziałują ze sobą przez wiązania wodorowe między zasadami azotowymi

-adenina oddziałuje z tyminą, guanina z cytozyną

-nici są zawsze do siebie komplementarne

            -implikacje modelu Watsona-Cricka

                        -informacja genetyczna jest zakodowana w sekwencji DNA

-replikacja informacji genetycznej polega na tworzeniu nowej nici na matrycy starej nici

-zmiana nukleotydu na inny (promieniowanie, błąd replikacji) powoduje mutację

-model Watsona-Cricka – przełomowy moment w biologii, od niego zaczęła się nowa era

-mechanizm wszystkich podstawowych procesów życiowych został zrozumiany

-procesy związane z DNA zostały albo przewidziane przez model, albo szybko odkryte

-procesy biochemiczne, fizjologiczne i rozwojowe – gwałtowne przyśpieszenie badań dzięki wykorzystaniu manipulacji DNA

            -przebieg odkrycia struktury DNA

-zrozumiano, że DNA jest bardzo ciekawy – wiele zespołów próbowało rozpracować jego strukturę i sposób funkcjonowania

-Pauling wymyślił potrójną helisę – błędny model, nie miał wystarczająco danych

-Watson i Crick: wzięli pod uwagę dostępne wiarygodne dane, użyli zdrowego rozsądku i mieli dostęp do wyników dyfrakcji promieni X na kryształach DNA

-współpracowali z Mauricem Wilkinsem i Rosalind Franklin – fizykami, którzy umieli robić dyfrakcję promieni X

-mieli dostęp do ich danych – to był brakujący klocek układanki – więcej niż jedna nić, helisa, informacje ilościowe – zmieszczenie w przestrzeni

-Paulingowi odmówiono dostępu do tych danych

-dlaczego Wilkins ani Franklin tego sami nie wymyślili?

-Rosalind Franklin – czy przykład antyfeminizmu w nauce?

-25 lipca 1953 – trzy artykuły w Nature: Watson i Crick, Wilkins, Franklin

-Watson i Crick – model ale bez żadnych popierających go wyników

-Wilkins i Franklin – wyniki, ale bez modelu

-kto zachował się prawidłowo i odpowiedzialnie jako naukowiec?

-model Watsona i Cricka – teoria wymagająca szeregu eksperymentów do potwierdzenia

-potwierdzenie implikacji struktury DNA Watsona-Cricka

            -Geny mają strukturę liniową

                        -jeśli są zakodowane w sekwencji DNA, nie mogą być dyskretne

                        -badania na fagu T4

                                    -bardzo szybki cykl życiowy

-łatwo je liczyć – hoduje się szalkę z bakteriami, wysiewa się fagi i liczy łysinki

-mutanty rII – łatwo otrzymywać przez mutagenezę i selekcjonować na szalkach

-większe łysinki

-w szczepie E. coli K(l) nie robią łysinek (bakteria od razu zdycha)

-można naprodukować dużo faga rII, wysiać na bakterie K(l) i każda łysinka to będzie rewersja – zniknięcie mutacji

                        -mierzenie rekombinacji w obrębie genu

                                    -zmieszanie dwóch szczepów faga – mutanty w tym samym genie

                                    -namnożenie w bakteriach dzikich

                                    -zakażenie bakterii K(l)

-liczenie łysinek – każda łysinka to rekombinant

-fagi rekombinują w bakteriach

-jeśli to były mutanty w tym samym genie, to obserwujemy rekombinację wewnątrz genu

-potwierdzenie, że geny nie mają natury dyskretnej

                        -mapa genetyczna różnych mutacji

                                    -procent rekombinantów – odległość na mapie

                                    -odległości się sumują – mapa wiarygodna

-jeśli gen jest w sekwencji nukleotydów to mapa powinna mieć rozdzielczość ograniczoną do jednego nukleotydu

            -maksymalna rozdzielczość mapy – 0,002, tyle łysinek da się policzyć

            -minimalna obserwowana rozdzielczość – 0,02

            -odpowiada mniej więcej jednemu nukleotydowi w sekwencji

-ciekawa klasa mutacji

            -nie rekombinują z niektórymi innymi mutacjami

            -powodują, że odległość między innymi mutacjami się zmienia

            -delecje

-potrójne potwierdzenie, że geny są zakodowane w czymś długim i złożonym z kawałków – pasuje idealnie do DNA – potwierdzenie pierwszej przesłanki Watsona i Cricka, ale nie dowód

            -mutacje to zmiany w sekwencji DNA

-było niemożliwe do sprawdzenia – nie umiano sekwencjonować DNA (dopiero w 1975 opracowano metodę sekwencjonowania)

-ograniczenie metodyczne kazało iść okrężną drogą

            -semikonserwatywna replikacja DNA

                        -kolejna przesłanka wynikająca z modelu Watsona i Cricka

-cząsteczka DNA rozdziela się na dwie nici i w każdej druga nić jest dobudowywana

-alternatywne modele

-konserwatywna – na bazie jednej dwuniciowej tworzona jest druga dwuniciowa

-„rozdzielna” – fragmenty obu nici są losowo rozdzielane do nici potomnych

                        -badania z użyciem ciężkiego izotopu azotu

                                    -hodowla bakterii w 15N – cały DNA zbydowany jest z 15N

-DNA z 15N da się odróżnić od DNA z 14N – wirowanie w gradiencie CsCl; cięższy 15N osadza się niżej

-bakterie hodowano w 15N – cały DNA ma wbudowany 15N, osadza się niżej

-przeniesiono do 14N

-po czasie odpowiadającym jednemu podziałowi – cały DNA osadza się w połowie drogi – zbudowany pół na pół z 14N i 15N

-po czasie odpowiadającym dwóm podziałom – 50% 14N, 50% pośredniego

-po 3 podziałach – 75% 14N, 25% pośredniego

                        -interpretacja

                                    -nici DNA się rozdzielają i dobudowywana jest druga z 14N

-w kolejnym pokoleniu analogicznie – pół ma tylko 14N, pół ma mieszany

-dalej ¼ ma mieszany, ¾ ma tylko 14N

-potwierdzenie replikacji semikonserwatywnej – potwierdzenie wniosku Watsona i Cricka